Het verhaal van Sulayman

There's no place like home

Gelaten vertelt hij een korte periode te hebben gewerkt maar dat is alweer voorbij. Ander werk heeft hij niet kunnen vinden. Onderdak heeft hij bij kennissen maar daar voelt hij zich niet prettig onder. Hij heeft wel heimwee en zou onder “normale” omstandigheden terug willen naar zijn thuisland, maar de onveiligheid is alleen maar toegenomen. Daarnaast heeft hij ook geen geld.

Hij oppert dat het Westen Afrika zou kunnen helpen met het veiliger maken van “gevaarlijke “landen door hulp/veiligheid te bieden, ter plaatse.Dit zou kunnen zorgen voor minder instroom van vluchtelingen uit Afrika en andere landen naar Europa. En last but not least; minder leed in de wereld. Sulayman eindigt met ‘there is no place like home’.